Demeçler


Alım gücü ve pancar üreticisi

Alım gücü ve pancar üreticisi

İktidarın her yerde alım gücünü yükselttik nidaları ile dolaşması, hele hele Sayın Başbakan’ın “kalem kâğıdı alıp karşımıza çıkamıyorlar” demesi üzerine tek tek her kesimin satın alma gücünün nasıl yerle bir olduğunu resmi rakamlarla yazmaya karar verdim.

Dün buğday üreticisini yazmıştık bugün sırada pancar üreticisi var. 

Bakalım son on yılda bu kesimin hali nice olmuş?

Ülkemizde yaklaşık 500 bin aile pancar üretiminden geçiniyor bu da yaklaşık 3 milyonluk bir nüfusa tekabül eder. Yani toplam nüfusun yüzde 3’ü direk olarak pancar ekiminden geçiniyor.

2002 yılında pancarın alım fiyatı 74 TL/ton iken 2013 yılında 135 TL/ ton olmuş. 

Yani son on yılda toplam artış yüzde 85 düzeyinde. Üreticinin maliyetlerinin hiç artmadığını varsaysak bile son on yılda enflasyon artışı yüzde 200’ün üzerinde. Başbakanın en çok övündüğü ekmek bile yüzde 184 artmış. Yani eğer üreticinin maliyetleri hiç artmamış bile olsa idi, bu enflasyon altında pancar üreticisi resmen ezilmiş durumda olacaktı. Bir de buna üretim maliyetlerindeki artışı ekleyelim.

Bakın bakalım mazot ve gübrenin haline 2002 yılında mazot, 1.09 TL, ÜRE 237 TL, DAP 354 TL. 2013 yılında ise mazot 4.3 TL, ÜRE 1.049 TL, DAP 1262 TL. Yani maliyetler yüzde 400 artmış.

Şimdi maliyetler 4 kat artarken satış fiyatı 1 kat bile artmamış. Köylünün yaşam koşulları da 2 kat pahalanmış ise sizce bu köylünün hali nice ola?

Sayın Prof. Haydar Baş 2002’den beri siyasi arenada halkın karşısına çözümle çıktı. Ürün alım garantisi getirdi. Maliyeti kadar destekleme ve piyasa fiyatının üretici tarafından belirleneceği bir modeli getirdi. Mazotu 1 TL yapan, gübre desteği veren böyle bir anlayış dünyada cenneti ayağımıza getirecekken biz dünyada cehennemi seçtik.

Peki, pancar üreticisi bu çileyi kimlerin menfaatine çekiyor?

Malum 2001 yılında 4634 sayılı Şeker Kanunu ile şeker üretimine kota getirilmeye başlandı. Böylece 500 bin hektarlık ekili alan 2013 yılında 280 bin hektara düştü.

Biz ekili alanlarımızı yasaklarken acaba dünyada şeker fiyatlarımı düştü mü? 

2002 yılında şekerin tonu 228 dolar iken 2011 yılında 705 dolar, 2012 yılında 590 dolar idi. Yani fiyatlar sürekli arttı. Ama biz üretimi kıstık. Çünkü nişasta bazlı şeker üretiminin önünü açtık. Batıda sağlığa zararlı olduğu için kullanımı yasaklanan NBŞ ülkemize alabildiğine serbest. Her yeni yıl kota NBŞ’lerde arttırılıyor. En son yüzde 38 daha arttırıldı. Ancak ülkemizde 5 firma bu üretimi yapıyor ve yeni bir firmanın üretim yapıp içeriye satması yasak. Hem liberalleşme var deniyor ama burada niye ise beli bükülmez bir tekel var. Bu tekelin başında ise iki tanıdık var. Biri ABD’li Cargill firması diğeri de Ülker grubunun Pandik Nişasta. Devletin bütün kurumlarını satanlar, liberalleşmeden bahsedenler, söz konusu Ülker ve ABD olunca niye ise bir anda kral kesiliveriyorlar?

Malumunuz Sayın Prof. Haydar Baş çay üreticisine “çayın ot kadar bile etmeyecek” dediğinde 2002’de buna gülenler şimdi kafasını duvara vuruyorlar. Artık ot yaş çaydan pahalı. Bunun en önemli sebeplerinden biri de bu pancar. Çünkü pancarın küspesi hayvan yemi olarak kullanılıyor. Biz üretimi kısarak sadece şekere değil, kırmızı et üretimine de darbe vurduk.

Özetle son on yılda pancar eken ateş biçti enflasyon karşısında eridi gitti. 

Yukarıdaki rakamlar resmi kurumların verisi aksini söyleyen beri gelsin.

Oysa halk olarak Sayın Prof. Haydar Baş’a destek olsa idik, buğdayda da olduğu gibi pancar üreticisi de milletin efendisi olacak toplumun her kesimi gibi onların da yüzü gülecekti.

Selim Kotil
BTP Genel Başkan yardımcısı


Eklenme tarihi: 03-08-2013